Morawski Kras - www.moravskykras.net

Jaskinia Balcarka

Jaskinia Balcarka leży w północnej części Morawskiego Krasu, w malowniczym odcinku Suchego žlebu koło Ostrowa u Macochy, w rezerwacie przyrody Balcarova skála - Vintoky. Jest to zachwycający labirynt korytarzy, katedr i przepaści z bogatą i różnokształtną naciekową ozdobą.

Zwiedzanie jaskini

Wizyta w jaskini zaczyna się w okazałym portalu wejściowym Balcarowej skały (Balcarova skála). Sztucznie utorowanym korytarzem zwiedzający schodzą do niewielkich komór, które pociągają barwnością sintrowych nacieków i stalagmitów. Pierwszym postojem są wysokie na 10 metrów komory nazywane rotundami Wilsona. Większa z nich jest przepięknie ukształtowaną kolistą przepaścią, której ściany zdobią sintrowe kaskady.

Stąd wiedzie trasa do największych komór Balcarskiej plątaniny - Wielkiej Katedry (Velký (Fochova) dóm). Podłużna komora o rozmiarach 65 x 20 x 15 metrów, której sufit zdobią przejrzyste stalaktyty i zasłony, została nazwana imieniem bohatera z I. Wojny Światowej - francuskiego marszałka.

Po zwiedzeniu wszystkich malowniczych zakątków Wielkiej Katedry na zwiedzających czeka wejście do części zwanych Galeriami i Korytarzem przyrodniczym (Přírodní chodba). Te należą do najpiękniejszych komór Morawskiego Krasu - naciekowa ozdoba na ścianach i sufitach jest bardzo bogata, czysta i w dobrym stanie.

Kolejnym postojem jest Katedra zagłady (Dóm zkázy), który powstał przez załamanie sufitu jaskinnych pięter. Z naciekowych tworów budzi zainteresowanie przede wszystkich wysoki sintrowy wodospad, Madonna (Madona) albo Kaktus. Trasa potem wiedzie do Objevitelského dómu, którego ściany i sufit są pokryte powłoką z wapiennego kaszowatego materiału, która powstała zapewnie przez działanie mikroorganizmów. Zwiedzanie jaskini kończy się w komorze zwanej Popeluška, która była jedną z pierwszych odkrytych części jaskini.

Trochę historii

Balcarova skála była aż do XIX wieku związana z szeregiem zabobonów i podań. Dopiero w drugiej połowie stulecia stała się przedmiotem badań. W latach 20-stych XX wieku zaczął działać w okolicy Balcarovy skály ostrowski obywatel, rolnik i poseł, Josef Šamalík. W dniu 16. czerwca 1923 roku udało mu się dostać do pierwszej podziemnej komory.

W następnym roku odkrył dalsze części Balcarky, do których należały rotundy Wilsona, Katedra zagłady (dóm Zkázy) i Fochův (Velký) dóm. Zaraz potem zaczął jaskinię przygotowywać i udostępniać dla zwiedzających. Za pomocą spółki akcyjnej Morawski kras, która wzięła Balcarkę pod swoją administrację, jaskinia została w Niedzielę Wielkanocną w roku 1925 „oddana zwiedzającym”.

Również w następnych latach Šamalík kontynuował badania podziemnej Balcarovy skály dzięki wydajnej pomocy ostrowskich obywateli. Na początku 1935 roku odkryli przepięknie zdobione komory - dzisiejszą Galerię i Korytarz przyrodniczy (Přírodní chodba). W latach 50. trasa do zwiedzania została zrekonstruowana, a w roku 2001 został wybudowany pierwszy areał z nowoczesnym wyposażeniem i usługami dla zwiedzających.